Πήραμε τη ζωή μας,λάθος............

Πήραμε τη ζωή μας λάθος και αλλάξαμε ζωή...........(Σεφέρης)

Πόσες φορές δεν έχω αναλογιστεί αυτόν τον στίχο.........

Όποια και να'ναι η ακριβής σημασία του,με συνταράσσει και μου θυμίζει πως μερικές φορές ξεχνάω να ζω........

Ξεχνάω την σπουδαιότητα ενός χαμόγελου,την ομορφιά της αύρας στα μαλλιά μου όταν περπατάω στο λιμάνι τση Ζακύθου,την χαρά να βρίσκομαι με τους φίλους μου και να συζητάω ή απλά να μοιράζομαι την σιωπή μαζί τους...Να κοιτάω το ηλιοβασίλεμα, να ανταλάσσω απόψεις, να τσαντίζομαι,να γελάω,να κλαίω, να κάνω λάθη απέναντί τους και να μετανιώνω,αλλά αυτό δεν είναι κ η αληθινή ζωή;Η φιλία έτσι δεν είναι;Πρέπει να είναι όλα εξωραϊσμένα και μέσα σε χρυσό περιτύλιγμα;

Αυτόν τον χρόνο που πέρασε,τον ακαδημαϊκό, συνειδητοποίησα πως οι σχέσεις που στηρίζονται σε γερά θεμέλια δεν μπορούν να γκρεμιστούν......Γιατί τα συναισθήματα είναι αγνά και αληθινά....

Αφιερώνω αυτό το κείμενο στις φίλες μου εδώ στη Ζάκυθο,που μου θύμισαν πως τα απλά πράγματα είναι τα σπουδαία, αυτά που με κάνουν να συνεχίζω να παλεύω για ότι πιστεύω, για έναν καλύτερο κόσμο. Σας ευχαριστώ, χωρίς εσάς δεν ξέρω αν τα όνειρά μου θα είχαν αυτά τα τρυφερά χρώματα ή αν θα χάνονταν στο μαύρο της καθημερινότητας...

Και να θυμάστε πως ότι σας πληγώνει και σας πηγαίνει ένα βήμα πίσω, στα τάρταρα της μαυρίλας, να το διώχνετε...........

Το έκανα λίγο μελόδραμα ε;Και δεν μου πάει................

Κλείνω με τον εξής στίχο,της αγαπημένης μου Σ.Μπέλλου:

Μην κλαις και μη λυπάσαι που βραδιάζει,εμείς που ζήσαμε φτωχοί, του κόσμου η απονιά δεν μας τρομάζει, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ!!!

ζαριές............

Δεν πειράζει που δεν σου ήρθε η ζαριά,τζογάρισε στο όνειρο και είσαι έτοιμος για όλα…. Οι ζαριές οι τυχερές, φαίνεται πέφτουν μόνο σ’αυτούς που δεν σκέφτονται,ίσως γιατί άμα βλέπεις τι γίνεται γύρω σου δεν μπορείς να δεχτείς έτσι αβίαστα μια καλή ζαριά..Πρέπει να κάνεις κάτι για να την διεκδικήσεις και να την αξίζεις,όταν γύρω σου τόσοι άνθρωποι φέρνουν πάντα άσο… Τι ζαριά φέρνει το παιδί στην Αιτή;Το κορίτσι με την μαντίλα στο Ιράν; Οι άνθρωποι που πεθαίνουν κάθε μέρα στην Παλαιστίνη; Οι μετανάστες που τους σπάνε στο ξύλο έτσι για πλάκα; Η Κούνεβα που έχει το πρόσωπό της μισό από οξύ και κατεστραμμένο; Άνθρωποι που θαλασσοπνίγονται να περάσουν σύνορα,που ξεπουλάν ότι έχουν για μια καλύτερη μοίρα; Που βλέπουν τις βόμβες να στολίζουν σαν πίνακας του Νταλί τις γειτονιές τους; Που απλά προχωρούν κάθε μέρα,χωρίς να περιμένουν τίποτα;Που ανταλλάσουν κάθε μέρα την ψυχή τους με ένα κομμάτι βίας ή πόνου; ΤΙ ΖΑΡΙΑ ΦΕΡΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ;

αλήθεια....

Μες στη σιωπή κάθεται ακίνητη. Οι στιγμές ενώνονται με τις σιωπές και την περιτριγυρίζουν.Κοιτάει το κερί μπροστά της και η αντάρα των σκέψεων της στροβιλίζει τη φλόγα. Οι ιστοί που πλέκουν οι ιστορίες της ακουμπάνε τα χέρια της και την ωθούν να τα κοιτάξει. Το σκληρό φως την συνθλίβει, την ακουμπάει απαλά και σηκώνεται. Πόσο να αντέξει αυτό το βάρος του φωτός; Αρχίζει να τραγουδάει για να μην ακούει τον αχό από τις σκέψεις της που αναμετρούνται μες στην νύχτα, το κλάμα των ονείρων που έθαψε κάτω από το μαξιλάρι της. Αγαπημένα πρόσωπα αιωρούνται μες στις αναλαμπές της φλόγας, ιστορίες γεμάτες χρώματα, γέλια, κουβέντες και αλήθειες που λες μόνο όταν το κρασί χύνεται στις φλέβες της χαράς…. Μα πού είναι η μικρή αυτή ευτυχία που ένιωθε όταν την ακουμπούσε το βλέμμα της πίστης στη ζωή; Πού είναι οι αλήθειες που πάντα τόσο πίστευε σε αυτές και τις ακολουθούσε; Η προδοσία κρυμμένη στην γωνία της ντουλάπας, κρυφογελούσε. Έβγαλε το κεφάλι της και περιεργάστηκε την μικρή αυτή ύπαρξη. Γέλασε χαιρέκακα και ακούμπησε το κεφάλι της ξανά πίσω. Εκείνη τη στιγμή η μικρή ύπαρξη σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε στο παράθυρο. Μια αχτίδα τίναξε τα μαλλιά της και ακούμπησε τη χαίτη της στα παραθυρόφυλλα. Αυτή χαμογέλασε και η προδοσία στρίγγλισε, στροβιλίστηκε σε ένα χορό παράταιρο και χάθηκε. Η φλόγα έσβησε, το κορίτσι γέλασε, η αλήθεια της την έσωσε………………..

Η γρίπη των χοίρων μεταφορικά και κυριολεκτικά...........

Ακούμε τόσες μέρες για την γρίπη, τον ιό Η1Ν1,πόσα είναι τα κρούσματα,πόσοι πέθαναν, τι επιπτώσεις έχει ή δεν έχει το εμβόλιο για την υγεία κτλ... Δεν λέω ότι είναι μικρής σημασίας το γεγονός,αλλά ποιος μιλάει για τους ανθρώπους που είναι χωρίς λόγο στην φυλακή ή επειδή δεν είχαν άδεια παραμονής πριν χ,ψ χρόνια ή διότι απλά η συμπεριφορά τους ή κάποιες πράξεις ενόχλησαν και θεωρήθηκαν αντικομφορμιστικές;(βλ.Μιλένα Ιβάνοβα, Ηλίας Νικολάου και πόσοι άλλοι μετανάστες ή μη...).Η Αρμένισσα που ξυλοκοπήθηκε από τα όργανα της τάξης και της ασφάλειας επειδή έτσι τους ήρθε;Επειδή πρέπει κάπου να αποδείξουμε πως έχουμε εξουσία και μπορούμε να την επιβάλλουμε όποτε θέλουμε και κυρίως ΟΠΩς θέλουμε.... Αμ το άλλο;Τα δάνεια που έχει πάρει η "κακομοίρα" φτωχομάνα Ελλαδίτσα ή Ελλαδιστάν και που θα τα ξεπληρώσει πάλι ο λαός;Δίνοντας, δίνοντας,δίνοντας από παντού!!Τα σκάνδαλα της προηγούμενης κυβέρνησης που απλά κουκουλώνονται,γιατί όπως και να το κάνεις όταν κάτι το σκεπάζεις φαίνεται πιο όμορφο,γιατί απλά δεν το βλέπεις!Ο Γιωργάκης που τρέχει στον Άγιο Δομήνικο,βοήθειά μας!ενώ εδώ ο κόσμος καίγεται με το ασφαλιστικό, τους μισθούς,την ανεργία,τον προγραμματισμό της κυβέρνησης που είναι και αυτός-πολύ περίεργο-άφαντος...Ξεχάστηκε κάπου στον Άγιο Δομήνικο,σε κάποια χρυσαφένια αμμουδιά, μπλέχτηκε με τα χρώματα του ωκεανού.....Ποιος από τους ιθύνοντες μιλάει γι'αυτά; Γι'αυτό αν ξυπνήσω μια μέρα και είμαι έτσι (βλ.εικόνα) δεν θα απορήσω!Απλά θα χαρώ που είμαι ένας πραγματικός χοίρος ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ και όχι μεταφορικά σαν όλους αυτούς που έχουν την εξουσία.......